چهار قدم در چهار قدم

مانند بارانهای موسمی

به ناگاه و به فصلی شوم اما

آمدی

باریدی

رفتی...

دریغا!

که گیاهان رغبتی به رویش نداشتند

و خاک سرد مغرور

 سیراب می نمود

دیگر بار به کدامین روز بازخواهی گشت

تا شرم گونه های خیس ِ از اشک را نهان کنی؟!