اله مرگ
الهه مرگ من بانویی سیاه پوش است
صورتش به زیبایی وهم
و نوازش انگشتان ظریف و بلندش
چون نوازش نسیم صبحگاهی است
بوته خاری را در دل کویر
الهه مرگ من میهمان خوابهای من است.
+ نوشته شده در سه شنبه یکم خرداد ۱۳۸۶ ساعت 17:30 توسط مهدی ترابی
|